Philippe en mevrouw Visser

Goede buur Philippe (40) doet al een jaar lang elke week boodschappen voor mevrouw Visser (81). De rasechte Jordanese woont drie hoog, maar heeft geen lift in het gebouw. Hierdoor is mevrouw al maanden de deur niet uit geweest. Philippe sjouwt elke week de boodschappen zes trappen omhoog en blijft meestal nog even hangen voor een gezellig praatje en een kopje koffie. En dat wordt gewaardeerd! “Ik ben zo blij met de hulp, wat een rijkdom”, aldus mevrouw.

Hoe zijn jullie bij Burennetwerk gekomen?
Philippe: “Ik woon sinds twee jaar in Amsterdam en ik wilde vrijwilligerswerk doen. Daarom ben ik gaan googelen en hierdoor kwam ik bij verschillende organisaties. Uiteindelijk ben ik het langste doorgegaan met het vrijwilligerswerk bij Burennetwerk.”
Mevrouw Visser: “Ik wilde eigenlijk geen hulp voor thuis, maar mijn nichtje zei dat ik niet moest doen alsof het niet zo erg was. De praktijkondersteuning is daarom toch gaan zoeken naar boodschappenhulp. Nu ben ik er zo blij mee! Philippe is echt een lot uit de loterij.”

Hoe zijn de afspraken?
Mevrouw Visser: “De eerste keer dat Philippe langs kwam, was ik jarig. Toen heeft hij eerst een gebakje gegeten en koffie gedronken. Daarna heeft hij een boodschappenlijstje gemaakt. Hij viel meteen bij mij in de smaak, heel gek. Het klikte meteen met ons.”
Philippe: “We hebben de eerste keer ook afspraken gemaakt en sindsdien heb ik bijna elke week de boodschappen gedaan.”
Mevrouw Visser: “Ja, hij gaat altijd voor mij naar de Albert Heijn en soms ook naar de viswinkel, de slager of de kaaswinkel. Hij is zelfs een keer voor mij naar de Blokker geweest om filters te halen voor de wasemkap! Hij mag van mij altijd iets voor zichzelf meenemen, maar hij zegt meestal dat dat niet hoeft. Toch koopt hij af en toe een lekker bakje kibbeling voor zichzelf, met zo’n lekker sausje.
Als Philippe daarna terug is, legt hij de boodschappen meestal op het aanrecht en gaan we even een koppie koffie drinken. Dan blijft hij meestal nog even een uurtje praten.”
Philippe: “Ik zit inderdaad veel langer bij mevrouw dan strikt genomen nodig is. Ze heeft altijd veel te vertellen en ik vind het ook gezellig om daar naar te luisteren. Ik vind het leuk dat het sociale erbij komt, ouderen mensen zijn namelijk vaak heel interessant, maar het moet mij daar niet om gaan. Ik vind het zelf bevredigender om in eerste instantie praktische hulp te bieden. “

Philippe, wat is het meest waardevol aan goede buur zijn?
Philippe: “Het gevoel dat ik iemand anders geholpen heb, die misschien anders zonder hulp had gezeten. Omdat er niemand voorhanden is of omdat er geen geld is voor de hulp. Terwijl het vaak wel heel dringende hulp is, mevrouw kan toch niet zonder boodschappen zitten! Ik vind het fijn dat ik op deze manier iets voor mevrouw kan betekenen. Bovendien geeft het mij het gevoel dat ik iets bijdraag aan de gemeenschap waar ik deel van uitmaak. In ruil voor alles wat Amsterdam mij geeft, wil ik ook graag iets terugdoen. Dit kan door middel van vrijwilligerswerk.”

Wat is je leukste herinnering?
Philippe: “Er zijn verschillende leuke herinneringen, maar dit is wat mij het eerste te binnen schiet: mevrouw ontdekte dat ik van klassieke muziek houd en ze vertelde dat ze als klein meisje naar het concertgebouw was geweest, naar een bekende Italiaanse zanger Benianimo Gigli. Voor mij was hij een grootheid uit het verleden, waarvan ik niet had gedacht dat ik iemand zou ontmoeten die hem in het echt had horen zingen.”
Mevrouw Visser: “Ja, dat was leuk! Ik zat destijds nog op de lagere school, dus iedereen moest het weten. Mijn moeder had mij een mooi jurkje aangetrokken en mijn haar mooi gedaan, ik was zo trots. Het concert zelf was zo indrukwekkend! Het was echt heel erg mooi. “
Philippe: “Ik vond het zo speciaal dat iemand die niet eens veel met klassieke muziek heeft, zo’n grote zanger had horen zingen in het concertgebouw. Ik heb het later opgezocht en foto’s gevonden van toen hij in Amsterdam was. Die heb ik afgedrukt en aan haar laten zien, dat vond zij heel leuk.”
Mevrouw Visser: “Ja, de foto mocht ik houden. Dat vond ik zo leuk. Philippe heeft ook een keer een hele grote bak rode besjes meegenomen, omdat ik die zo lekker vind. Zijn vader heeft een kwekerij met fruit en hij heeft toen heel veel besjes voor mij geplukt. Die vind ik zo heerlijk.”

Zijn er ooit problemen geweest?
Mevrouw Visser:
”Ik wilde een keer een half pond sperziebonen en deze had Philippe gehaald. Toen hij terug was dacht ik ‘wat een grote zak sperziebonen’. Ik vertrouw Philippe honderd procent, maar hij legt toch altijd het bonnetje neer. Daar stond op dat hij 840 gram had gehaald.” Ze lacht “Hij had zeker een borreltje op toen hij het afwoog. Ach, kan gebeuren. Het gaat altijd goed.”

Wat kun je nu doen?
inJordaan, Westelijke Eilanden en Zeeheldenbuurt
inOsdorp Midden
inVogelbuurt
inOostzanerwerf & Kadoelen
inSlotermeer zuid west
inBanne Buiksloot (De Banne)
inTuindorp Nieuwendam
inVogelbuurt IJplein
inTuindorp Nieuwendam
inSlotermeer Zuid-West
inIndische buurt
inHoofddorppleinbuurt
inOostelijk Havengebied
inSlotermeer Noord-Oost
inOud-Oost (Transvaalbuurt)
inOostelijke Eilanden
inOostelijke Eilanden
Vertel ons hoe het was!

Heb je iemand geholpen of ben je geholpen?
Vertel ons jouw ervaringen. Wij leren graag van wat er goed ging en van wat er beter kan.

Vertel!

Inloggen
Nog niet geregistreerd? Schrijf nu in